Moe, migraine en nog meer sneeuw.

Gisteravond tot laat filmpje gekeken en borreltje gedronken bij vriendin. Was een superhuilfilm en de tranen liepen vrijelijk. Half fietsend en half glijdend was ik weer veilig thuis gekomen. Vanmorgen moest ik weer vroeg op voor mini-J. Ook moest ik even met de olijke tweeling mee naar school voor de luizenjacht. Uiteraard hadden we de jackpot en konden we daarna ongeveer 50 jasjes voorzien van luizencapejes. Ik had manlief en dochter even lekker laten liggen, want het meisje had weer lekker liggen spoken vannacht.


Manlief en dochter liepen vanmorgen hond uit te laten in een fikse sneeuwbui, en het bleef maar sneeuwen. Manlief maar even lief aangekeken voor de boodschappen want om in die sneeuw naar de super te lopen trok me niet echt. Zo rond 1230 kwamen de pubers joelend binnen, ze hadden sneeuwvrij gekregen !! En ze hopen natuurlijk dat ze morgen nog steeds sneeuwvrij hebben :-) De hele middag hebben ze met zijn allen buiten in de sneeuw gespeeld. (Het moet toch een keer gaan vervelen?? Al die extra sneeuwwas verveelt mij in ieder geval wel....) 


Laat naar bed en vroeg er weer uit is een killer en toen mini-J was opgehaald kon ik even op de bank zitten met een knallende migraine. Gelukkig sloeg de paracetamol aan (en hield ik ze binnen ;-)) en stond ik 1,5 uur later weer vrolijk achter de pannen. Vanavond maar eens op tijd naar bed.  Of in ieder geval een poging doen tot....

Back on track.

Zoals de vakantie 2 weken geleden begon, zo begon de schoolperiode gisterochtend ook weer. Ging de olijke tweeling door de sneeuw te voet naar school, en probeerden de oudste twee door sneeuw en ijzel school op de fiets te bereiken. Het wekkertje ging weer vroeg en 4 trommeltjes werden weer gevuld met brood. Ik geniet altijd enorm van de vakantie alleen al omdat alles zo relaxed gaat. Het voordeel van dat iedereen weer naar school is toch wel dat je weer eens ergens aan toe komt. Dus tussen het klussen door wat achterstallige was weggewerkt. Op wat afwerkpuntjes na het wandje en de voorraadkast afgemaakt.

 Dan kan alles wat nu in de huiskamer staat weer opgeruimd worden. Even de sopdoek erdoor heen en dan zijn we weer helemaal klaar voor "kadeeke" mini-J die morgen weer komt. 


Door de gladheid leek het mij het verstandigst om lopend de boodschapjes te halen. De buggy mee als rollator. En dat was geen overbodige luxe. Om ons heen glibberde iedereen en regelmatig zagen we mensen vallen. Is toch alweer zo'n 14 jaar geleden dat ik met de sokken over mijn schoenen naar buiten moest door de gladheid. Hopelijk kunnen we nog gaan schaatsen een dezer dagen. Dan hebben we in ieder geval niet helemaal voor niks afgezien ;-) Op marktplaats had ik voor de olijke tweeling schaatsen aangeschaft maar toen manlief met de jongens de schaatsen ging passen, pasten de schaatsen helemaal niet *schaam*. Hoe halen ze het in hun hoofd om zo stiekem een end te gaan groeien.... 

Wat deden wij?

Toch nog iets later dan gepland de voorraadkast aangepakt. Bij het leeghalen 2 vuilniszakken troep weggegooid (oa overdatumse kerstpakketspullen *schaam* en een hoop andere troep), 2 tassen oude glazen en vazen die ook al jaren niks stonden te doen. De jongens hadden er toch even plezier van dat in de glasbak te keilen. Vroeger zat er een deur voor de voorraadkast die al jaren geleden was vervangen door een gordijn, dus nu ook maar het deurkozijn eruit gesloopt. En achter al die planken met voedsel, vazen, tassen en foto's kwam een schattig behangetje te voorschijn. Waarschijnlijk opgeplakt door de eerste bewoners in '76.



En derhalve ook zeer lastig te verwijderen. Er komt in ieder geval een lekker fris behangetje voor terug :-)Omdat we toch al lekker bezig waren gelijk dit muurtje ook even aangepakt.

Vorig jaar door mij voorzien van een leuk camo behangetje. Een klein interieur foutje mijnerzijds. Daar komt ook een ander leuk fris behangetje. En dat gaan we straks even doen.

Tijdens het afkrabben hing er boven hond een tekstballonnetje van OMG heb ik dit weer. Als ik nu maar doe alsof er niks aan de hand is is het vast zo weer voorbij ;-)

Omdat het toch nog een beetje vakantie was, vanmorgen met 3 kids op pad geweest naar de kattenshow. Daar was namelijk de nederlandse kampioen maincoon aanwezig en die wilden we wel even met eigen ogen aanschouwen. En mooi was hij en enorm groot, we kunnen er alleen maar dromen dat kat ook zo groot word. Om te sjowen dat onze kat al een hele kater word even het volgende plaatje geschoten.

Het was wel een enorme uitdaging om naar de stad te rijden. Het was best wel glad en er lag nog steeds een fikse lading sneeuw. Dus toen wij lekker aan het klussen waren, waren de jongens (alweer) lekker in de sneeuw aan het spelen. En nou is de vakantie helaas alweer voorbij en gaat morgen het wekkertje helaas weer vroeg.

En dan is de vakantie alweer bijna voorbij :-(.

Hond lag voor pampus dankzij het pilletje, en liep af en toe wankelend door het huis. Kat baalde dat hij niet naar buiten mocht en zat luid miauwend voor de deur. Uiteindelijk gaf hij zich gewonnen en lag heerlijk knorrend op zijn krabpaal. Rond 2330 kat even in de badkamer gestopt zodat hij niet in het gedrang stiekum naar  buiten zou ontsnappen. De jongens vermaakten zich de hele avond met de film UP (echt een aanrader, af en toe stroomden de tranen over mijn wangen) met de computers en met UNO. Het meisje werd om 2345 wakker, en mocht lekker chipjes eten en vuurwerk kijken. Met luid gejuich werden alle vuurpijlen aangemoedigd. Daarna was het een onrustig nachtje, moeizaam sliep ze (onderwijl een feestje bouwend) in en was ze weer vroeg wakker. De jongens slapen heerlijk hun klokje rond. Werd ik eerst overvallen door de kerst en oud en nieuw (nu al??). Nu besef ik dat die heerlijke 2 weken lange vakantie alweer bijna voorbij is. Vandaag maar weer eens een beetje actie. Slingers opruimen, kerstspul de deur uit. Was bijwerken, voorraadkast afmaken. Weer een beetje in het ritme komen.

Laatste uurtjes 2009.

Het laatste maal is gegeten. De laatste dingen zijn gedaan. De laatste appelflappen liggen in de oven.  En zo sluiten we bijna 2009 af. Een druk en hectisch jaar. Veel gebeurt en gedaan en ik kijk er met een goed gevoel op terug. Volgend jaar zal ik niet meer zo vaak alleen zijn. Manlief krijgt in 2010 (wanneer is nog een verrassing) een andere plaatsing, een walplaatsing, en zal dan de komende jaren gewoon thuis zijn. En dat is ook wel weer eens lekker :-) Ik wens iedereen een hele fijne jaarwisseling toe !! Tot volgend jaar ;-)

Over vuurwerk en pilletjes.

Tot mijn grote spijt 3 jaar geleden met hond een vuurwerkcursus gedaan. Nu is hij met oud en nieuw een hele bange hond. Misschien was het zonder cursus wel erger geweest maar toch. Toch viel het de afgelopen dagen zo mee dat ik nog niet naar de pilletjes greep. De pilletjes die ik vorige maand met een vooruitziende blik bij de dierenarts aanschafte.  Net met een hele bange hond gelopen, al glijdend achter een beest aan die met de staart tussen zijn poten al rennend in de berm probeert te poepen. Dus toch maar naar de pillen gegrepen, epilepsiepillen die de scherpe kantjes eraf halen, of die ervoor zorgen dat hij zo omvalt en morgenochtend pas weer wakker word.

Over douchedeuren, voorraadkasten en hoopjes leuke foto's.

Bij ons zijn douchedeuren nooit een lang leven beschoren. Met wat kunst en vliegwerk deed deze alweer een tijdje mee. Maar ik werd er helemaal gek van om uitvallende deuren weer in te hangen, en de jongens te bevrijden vanonder gevallen douchedeuren. Dus de koe maar eens bij de horens gevat en de complete deur eruit laten slopen en een leuk fris douchegordijntje laten ophangen. Het ziet er gelijk weer lekker ruim uit. Zo'n pompdingetje opgehangen zodat de 2 literfles doucheschuim eens niet binnen een week op is. Manlief was weer lekker opstoom :-) Ondertussen was ik bezig de voorraadkast te ontruimen, opruimen, behangen en opnieuw intedelen. Maar op de onderste plank ( en de eerste die ik aanpakte) vond ik een grote doos met allemaal oude foto's. Zo leuk, van de oudste twee kinderen toen die nog heel klein waren. Op de peuterspeelzaal en ontmoetingen met sinterklaas. Vakanties met subtropischezwemparadijsen. Verbouwingen in ons huis, een jonge mij en een jonge manlief. En ontdekken dat oudste echt heel erg op manlief lijkt (wisten we al maar nou vonden we bewijs) Foto's van onze ouwe omaatjes (inmiddels allemaal overleden), van onze vakanties voor we kinderen hadden, wilde feesten en bbq's. Van mensen die we al eeuwen niet meer gezien hebben. En zo zat ik uren foto's te kijken en de voorraadkast ziet er eigenlijk nog steeds hetzelfde uit.....Gelukkig is er morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen :-)

Verrukkelijk :-)

Gistermiddag togen wij voor de verjaardag van schonezus naar het revalidatiecentrum in Amsterdam. Door verplichte bedrust was zij niet in de mogelijkheid geweest taart en andere lekkere dingen te halen. En zo hadden wij een tas gevuld met lekkers bij ons. Tijdens het bakken voor de verjaardag van het kleine meisje hadden we een extra taart gebakken en zo lag er in de vriezer nog een lekkere appeltaart. Aangezien wij altijd schromelijk laat zijn met dingen uit de vriezer halen mocht hij in Amsterdam nog even in de magnetron. En hebben wij gesmuld van een nog enigzins bevroren appeltaart. Bij het verlaten van het pand hebben wij de overgebleven stukjes overgeheveld op een bordje en voor de jarige achtergelaten. 'S avonds kreeg ik een sms-je:

Hoi.....
Ik moest van de verpleging zeggen dat
de appeltaart verrukkelijk was.
Grtjz....

Familiebanden.

Mijn wens voor later is dat al mijn kinderen nog samen door een deur kunnen. Ik zie het verdriet in de ogen van mijn moeder door het verscheurd zijn van haar gezin. Toen mijn ouders zo'n 20 jaar geleden gingen scheiden nam mijn vader de twee jongste kinderen mee. De oudste 2 stonden aan de kant van mijn moeder. Wat word je verscheurt door zo'n scheiding. Vooral als er dingen gebeuren en gezegt worden die de andere ouder echt niet verdiend heeft. Ik heb nooit meer enige vorm van waardering voor mijn vader op kunnen brengen. Dat ik mijn gevoelens toendertijd ook kenbaar gemaakt heb is mij nooit in dank afgenomen en sinds die tijd werd ik vakkundig uit hun gezin gesneden en behandeld als een paria. Diep van binnen verlang je toch naar een vader en doet deze hele situatie mij regelmatig veel verdriet. Toch zal dit nooit meer goed komen alleen al omdat ikzelf mijn vader nooit zal kunnen vergeven, en hij nooit zal toegeven wat er allemaal is gebeurt. Het gevolg hiervan ook is dat ik geen contact heb met mijn jongere broer en zus. Voor hun is het allemaal heel anders verlopen, hun blik op alles is anders. Zij zijn opgegroeid in een ander gezin met een ogenschijnlijk andere vader. Een vader die er vroeger voor mij niet was, maar voor hun wel veel over had. Toen mijn zusje een baby kreeg leek me dat een mooi moment om de banden wat aan te trekken. Dit werd niet gewaardeerd en zo stopte ik iedereen weer terug in zijn doosje in mijn hoofd. Maar als de feestdagen weer in het zicht zijn en wij vieren met een half gezin de kerst dan knaagt het. En niet alleen omdat ik als moeder zie dat mijn moeder daar veel verdriet van heeft. Maar ook omdat ik het regelmatig mis. En mam JIJ hebt het wel goed gedaan. Jij hebt je best gedaan.

Blablabladibla.

En wat was het meisje verwend op haar verjaardag, een keukentje met kookgerei. Een stofzuiger, een pratende pop. Een mooie kerststal, een liedjesboek met cd. Nog meer keukenspulletjes. Een dvd van haar favoriete Dora. En een hoop gezelligheid. De volgende ochtend hadden ze allemaal wel een day-after gevoel. Meisje had door de spanning van haar verjaardag erg onrustig geslapen. Maar na een late kerstlunch en toen er geen weeralarm meer van kracht was gingen we op pad naar moeder. Samen met broer en zijn vriendin hebben we met zijn allen lekker gegeten. De jongens konden daar nog even genieten van de sneeuw, die inmiddels bij ons al weggeregend was. Toen ik even buiten stond voor een sigaretje spotte ik een paar hele stoute jongentjes op het ijs. Ze moesten er natuurlijk als de wiederweerga afkomen van mij, en ik foeterde op ze omdat het nog helemaal niet veilig is op het ijs....nou zeiden ze het kan anders best want we zijn het hele eind al heen en weer geweest. Pfhh ik was eigenlijk allang blij dat ze geen nat pak of nog erger hadden gehaald. 'S avonds weer lekker naar huis en rond 23 uur lag iedereen te bed. Vanmorgen weer heerlijk uitgeslapen en zo rolden we tweede kerstdag in. Helaas zonder sneeuw. Maar grijs en grauw. Lekker allemaal spelletjes gedaan. Gebowled en getennist op de wii. En ik had nog een spel voor ze liggen Uno extreme. Is erg hilarisch. Het meisje ligt nog heerlijk te slapen want ze heeft heel wat in te halen inmiddels. Zometeen beginnen met de voorbereidingen van het eten. We gaan lekker gourmetten met het gezin. Schoonmoeder zou mee komen eten, maar zij belde vanmorgen ziek af. En zo komt zoetjesaan een eind aan de kerst. En gaan we morgen weer over tot de orde van de dag. Ook wel weer lekker :-)